วันนี้ฤกษ์งามยามดี..หม่าม้ากลับมาอัพได..555

ขออัพเรื่องราวย้อนหลัง..ของเรา..กันซักนิดนะครับ

ช่วงวันที่ 11 - 15 เมษายน เราปักหลักอยู่ที่เชียงรายกัน

เป็นช่วงโกยเงินเก็บเงิน คิวได้เล่นปืนฉีดน้ำหมีพูห์และปืนอวกาศ

(คิวเรียกอย่างนั้น) ฉีดพี่ๆที่ออฟฟิศและสมุนคิว ทุกวัน..

12 เมษายน ป๊าไปงานเลี้ยงรุ่นที่รร.พิมานอินน์..ก่อนออกบ้าน..คิวบอก

ป๊าว่า"ในทีวี เค้าบอกว่า เมาไม่ขับนะป๊า..ครับ"..ดีมากลูก..

14 เมษายน เราไปขนทรายเข้าวัดกับบ้านป้าณี กูกิ๊บกะป้าปุ๊ก้อไปด้วย

แล้วมาเล่นน้ำต่อที่หน้าโรงแรมป้าณี..คิวกะพี่ปริญญ์สนุกที่สุด

15 เมษายน มากันพร้อมหน้าพร้อมตา..ที่บ้านเรา..รดน้ำดำหัวอาม้า

แล้วก้อทานข้าวร่วมกัน..งานนี้ป้าณียิ้มมีความสุขเพราะมีแต่คนชมว่า

ลูกชายทำไมเก่งจังเลย..หม่ามาเห็นแววแล้วล่ะ จะฝากใครติวคิวเข้ารร.

สามัคคีดี..หม่าม้าจะคิดเผื่อการณ์ไกลเกินไปรึเปล่าเนี่ย

ปล.ปีนี้ป๊าแอบหนีเราสองคนไปแฮงค์เอ๊าท์ตลอด..สี่คืนรวด..แบบว่ากลัว

แอลกอฮอล์ในเลือดจะจาง..

18 เมษายน เราลงกทม.เพราะหม่าม้าต้องไปทำธุระที่ออลซีซั่นเพลส 

ป๊าต้องไปบขส. คาดว่าเราจะมีข่าวดี..coming soon

ถึงกทม.สี่ทุ่ม..เพราะแวะมันตลอดทาง..รถไม่เต็ม ก้อจอดซื้อเติมตลอด

ช่วงนี้หม่าม้ายิ่งเป็นโรค ตัวเองกินไม่ได้ขอซื้อสนองความอยากแต่ให้

คนอื่นกิน..บ้าไปแล้ว..

ตื่นเช้ามา..เช้ามืด..คนขับรถน่านโทรมาบอก "เจ๊เปิดข่าวช่องสามเร็ว.."

หม่าม้าก้องัวเงียมากเพราะเพลียจากเดินทางเมื่อวาน.."ทำไมเหรอลุง..."

เปิดมาก้องงสิ.."เจ๊ รถทัวร์เราลงเหรอ.."..หม่าม๊าตื่นเลย..รีบวิ่งไปดูที่

หน้าต่าง..เห็นรถทัวร์จอดอยู่ปกติทุกอย่าง"ไม่นะลุง รถก้อจอดที่อู่นี่แล้ว"

"ตั้งแต่เมื่อคืนแล้วนะเจ๊ เค้าลงข่าวว่ารถทัวร์เราลงที่พรหมพิราม"..หม่าม๊า

รีบคุยรีบวางสาย..แล้วโทรศัพท์ที่อู่ก้อดังไม่หยุด ลูกค้าประจำโทรมาเช็ค

ข่าวจ้าละหวั่น..หม่าม๊ากะป๊าตั้งสติได้..ก้อรีบโทรเข้าหาผู้ใหญ่ที่ช่อง 3

ก่อนเลย

ขอขอบพระคุณ..คุณงัด..คุณสุพล วิเชียรฉาย.. ที่ช่วยเช็คข่าวและแก้ข่าว

ให้รวดเร็วที่สุด ต่อมาก้อช่องอื่นๆ ..ขอบคุณช่อง7 และช่อง 5 ที่สุด ที่ไม่

เอ่ยชื่อรถทัวร์เรา..เป็นเหตุให้เราต้องเสียชื่อเสียง..ทั้งที่รถไม่ได้คว่ำ..หึหึ

และต้องขอบพระคุณท่านขนส่งจังหวัดพิษณุโลกที่ท่านช่วยให้ข้อมูลที่ถูก

ต้องแก่นักข่าวว่ารถทัวร์คันที่คว่ำนั้น ไม่ใช่รถทัวร์ของเรา..

เรื่องนี้ เป็นอุทาหรณ์สอนใจบ้านเรา..ว่านักข่าวท้องถิ่น..ท่านช่างอยากจะ

ขายข่าว แต่ไม่เช็คข่าวเลยว่ารถของใครเป็นของใคร และท่านผู้ประกาศ

ข่าวบางท่าน..ก้อได้รับประสบการณ์จากเรื่องนี้ ว่าไม่ควรอ่านชื่อทัวร์โดย

ไม่จำเป็น

หม่าม้าเช็คข้อมูลข่าวทั้งหมด..เสียเวลาตั้งแต่เช้าถึงบ่ายสอง....แล้วเรื่อง

ก้อมีอยู่ว่า เราโดนแอบอ้างชื่อเอาไปขายตั๋วผี คนที่ขายก้อโบรกเกอร์ของ

เราที่พะเยานั่นแหละ ทุกคนทุกกำลังใจ บอกให้ป๊ากะหม่าม้าฟ้องทั้ง

โบรกเกอร์คนนั้นและบริษัทเจ้าของรถทัวร์คันนั้น..

หม่ามากะป๊าไม่ได้รับแม้แต่คำขอโทษจากโบรกเกอร์..

เราเสียชื่อเสียงเต็มๆ..

ห้าโมงเย็น..บุ๊คกิ๊งที่หมอชิตโทรมาบอกว่า ขายได้ห้าที่อยู่เลย ซึ่งปกติ

เวลานี้ต้องเต็มแล้ว..

รถทัวร์คันที่คว่ำ บริษัทของเค้าก้อมีอู่ที่กรุงเทพ อยู่ซอยเดียวกับเรา..

แต่เค้าคิดไม่เหมือนเรา..เวลารถทัวร์หรือรถเมล์เรามีอุบัติเหตุ..

หม่าม้าไม่เคยเอาสีไปพ่นที่ตัวถังรถเพื่อปกปิดชื่อบริษัท..แต่เค้าทำ

และไม่มีการแก้ข่าวให้เรา..ว่าเป็ฯรถของเค้า..ไม่ใช่เรา..

ปล่อยให้ญาติผู้ตายและเจ็บโทรมาติดต่อที่บริษัทเรา..

นี่หรือน้ำใจคนวงการเดียวกัน

สงสารผู้โดยสารทั้งสี่สิบกว่าชีวิต ที่คนขับไม่รู้จักประเมินตนเอง

ขับไม่ไหว ไม่ควรขับ.. ขับไม่ชำนาญทาง ก้อต้องขับช้าๆ..

...

ป๊ากะหม่าม้าคิดว่า โบรกเกอร์ได้รับบทเรียนแล้ว..

ส่วนเจ้าของบริษัทนั้น..ก้อต้องชดใช้ค่าเสียหายมากทีเดียว..

เลยทำเพียงแจ้งความเป็นหลักฐานกันเอาไว้ก่อน..

ตอนเย็นจึงขอลุงหน่องไปแจ้งความที่สภ.พะเยา..ต้นทาง

สำหรับหนังสือพิมพ์ที่ลงข่าวผิดๆ ..ขอขอบคุณบก.ที่แก้ข่าวให้

ในวันถัดมา..หลังจากได้รับหนังสือชี้แจง

..อันนี้ขอบคุณป้าบั๊มพ์แม่น้องอิงค์ที่ช่วยให้ข้อมูล..แก่หม่าม้า..

ตอนบ่ายวันนั้นหม่าม้าจึงไปทำธุระที่ออลซีวั่นเพลสแบบไร้เรี่ยวแรง

สรุปคือ ต้องไปอีกอ่ะนะ..หม่าม้าเก็บชั่วโมงไม่ครบสองเดือน..

แต่นน.ลงไปเยอะทีเดียว..ไม่มีพุงแล้วล่ะ

เรื่องนี้ค่อยอัพเดทอีกที..

20 เมษายน เรากลับเชียงรายด่วน..ไปชี้แจงต่อขนส่งจังหวัด..

22 เมษายน ไปเชียงใหม่..รดน้ำดำหัวคุณตาคุณยาย รับศีลรับพร

พี่จ๊อบไปติวแข่งคณิตศาสตร์โอลิมปิกที่มช. เราเลยอยู่กะพี่จ๊อบพี่จิ๊บ..

คนที่มีความสุขที่สุดคือ คิว..

23 เมษายน ทิ้งพี่จ๊อบพี่จิ๊บ ..ไปทัวร์รดน้ำดำหัวญาติหม่าม้าที่ลำปาง

24 เมษายน วันเกิดคุณยาย..ตอนเย็นพาคุณยายและครอบครัวใหญ่

มากๆไปฉลองวันเกิด..

25 เมษายน ไปดูหนัง..ที่ไม่ใช่สี่แพร่ง..หนังผีน่ากลัว..

เป็นการดูหนังรอบดึกครั้งแรกของคิว..และคิวหลับดึกที่สุด

ในรอบปีเลยนะครับ..ตีหนึ่ง..งงงงง

26 เมษายน กลับเชียงราย แวะส่งพี่จ๊อบกะพี่จิ๊บที่พะเยา..แวะซื้อกับ

ข้าวอร่อยและถูกที่หน้ารร.อนุบาลพะเยา..เราเลยทานข้าวมื้อเย็นในรถ

เป็นมื้อที่อร่อยและอบอุ่น..

27 - 30 เมษายน หม่าม้ายุ่งเคลียร์งานและบัญชีที่สุมหัว..

ได้พาคิวไปหามี๊มดและพี่ภูมิ..ตอนนี้คิวก้อติดใจ..ร่ำๆจะหาแต่พี่ภูมิอีก..

อัพเดท..สัตว์เลี้ยงของคิว

ได้หมาน้อยมา สี่ตัว เป็นหมาเมือง 3 ตัว..คิวตั้งชื่อว่า ซุปเปอร์สตาร์, ซุป

เปอร์โบล์วและหมีควาย ที่ไม่ใช่หมีพูห์..ส่วนอีกตัวเป็นร๊อดไวเลอร์ผสม

ลาบราดอร์..คิวให้ชื่อว่า ดีแทค..

แมวน้อยสามตัว..ชื่อ ทองหยอด ทองแดง..และ..ทองอะไรซักอย่างซึ่งไม่

รอด..น่าสงสารทีเดียว..

..เฮ้อ..อัพไดย้าวยาว..แต่ไม่มีรูป..เอาไว้หม่าม้ามีแรงอีกนิด..จะเก็บภาพ

มาฝากนะครับ..

รักคิวมาก..หมูอวบของหม่าม้า


ท้ายนี้..หม่าม้ากะลังติดซีรี่ย์คอฟฟี่ปริ๊นส์..อ่านแล้วนะ แต่ก้อยังอยากดู..

แล้วก้อติด..น้ำตาหนึ่งลิตรด้วย..เศร้าแต่ให้กะลังใจมากๆ

บ๊ายบาย..